
DWAZEN
GESCHREVEN DOOR NEIL SIMON
IN EEN VERTALING VAN ROBERT GRIJSEN
Op het Russische dorp Kulyenchikov rust een vloek. Iedereen
is dom en dat zal zo blijven tot
de vloek is opgeheven. Dat gebeurt uiteraard aan het einde en ook nog eens
op verrassende
wijze.
Niet ongebruikelijk op het toneel: ook de liefde speelt een grote rol.
Die doet haar intrede als schoolmeester Leon Tolchinsky arriveert om dochter
Sofia van de dorpsdokter onderwijs te geven om de vloek voor het hele dorp
zodoende te verbreken. Als hij daar aankomt ontmoet hij mensen die het stof
van de stoep in hun huis vegen en mensen die geloven dat, als je een koe
op z'n kop melkt er meer room in de melk zit. Het blijkt dat Kulyenchikov
al 200 jaar vervloekt is met chronische domheid.
Maar Leon wordt verliefd op de dochter, waar ook de plaatselijke machtspotentaat
Gregor Yousekevitch een oogje heeft.
Het stuk wordt verder aangevuld met een aantal dorpsbewoners die allerlei
dommigheden
debiteren en dingen doen die het publiek doen lachen omdat ze een dommigheid
demonstreren, waar ieder individu ver boven staat. Zo verkoopt handelaarster
Yenchna bloemen met namen als schelvis. De dokter en zijn vrouw zijn al
even dom en ook de magistraat is van hetzelfde kaliber. Postvrouwe Mishka
deelt brieven uit aan verkeerde mensen, maar reikt en passant wel de oplossing
voor het probleem aan.
laatste wijziging: 27-08-2011 11:59
| naar boven | naar openingspagina | programma | nieuwsbrief | spelers | organisatie | theater |